Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Νοσταλγείτε τις ξέγνοιαστες μέρες;

Νοσταλγείτε τις ξέγνοιαστες μέρες;

Τότε που καταναλώναμε αβίαστα αντικείμενα και εικόνες;

Τότε που τα παιδιά ξυπνούσαν νωρίς και πήγαιναν σε ένα απαξιωμένο σχολείο;

Τότε που καίγονταν δάση και όχι μαγαζιά;

Τότε που δεν επιτρεπόταν να φανταστούμε έναν αξιοπρεπή μισθό για την εργασία μας;

Τότε που το κεράκι της εκκλησίας γινόταν οικόπεδο;

Τότε που η οικονομική κρίση απέλθε χιλιάδες ανθρώπους;

Τότε που οι επιθυμίες μας χωρούσαν σε εορτοδάνεια;

Τότε που οι μετανάστες δούλευαν για μισθούς πείνας στην αγορά της μαύρης εργασίας;

Τότε που η συγκάλυψη της αστυνομικής βίας ήταν καθημερινότητα;

Νοσταλγείτε τις ξέγνοιαστες μέρες;
Τότε που είχαμε φαντασιώσεις και όχι όνειρα;
ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ.

Ας μεταθέσουμε τα όρια του εφικτού.